Płytki mogą być kładzione zarówno na nowym, jak i odpowiednio dostosowanym, ale starym podłożu. Powierzchnia pod glazurę czy płytki musi zostać poddana wcześniejszej ocenie, choćby tylko domowym sposobem. Płytki ceramiczne kładzie się często w kuchniach i łazienkach, czyli tam, gdzie posadzka musi być wytrzymała na ścieranie i wilgoć. Często układa się je w przedpokojach. Gres łatwo utrzymać w czystości, ale trzeba wiedzieć, że nie powinny być śliskie.
W wykończeniu nowoczesnej łazienki zatracają się tradycyjne podziały płaszczyzn. Płytki mogą pokrywać tylko fragmenty ścian. Granica między podłogą i ścianami przestaje być jednoznaczna. Ściany tracą cokoły, listwy i gzymsy. Nie ma lęku przed pustką i brakiem różnorodności, całe wnętrze może być wykończone takim samym materiałem. Liczy się pomysł i niepowtarzalność. Szuka się więc nowych ciekawych wzorów, kolorów i faktur płytek. Zestawienia mają być jaskrawe. Formaty, nietypowe. Jeśli ornament, to taki, który wychodzi z klasycznych ram. Płytki dekoracyjne są stosowane dowolnie, mogą nawet zajmować większe płaszczyzny. Awangardowa łazienka nie lubi udawania, awięc wszystkie podróbki kamienia, tapet, tkaniny są raczej niedozwolone.
Antypoślizgowość. Na oznaczenie cech antypoślizgowych używa się oznaczeń R9-R13 (norma niemiecka). Często jednak wystarczy adnotacja, że glazura jest antypoślizgowa. Symbol ten ważny jest w każdym pokoju podatnym na oddziaływanie płynów i wilgoci. Antypoślizgowość dają płytkom reliefy, czyli wypukłe wzory na całej powierzchni płytki, lub ryfle, wypukłe oraz wklęsłe elementy prostoliniowe przy jednej krawędzi płytki. Dostępne są też płytki łazienkowe pokryte szkliwem antypoślizgowym oraz impregnatem.
Płytki ceramiczne kładzione na podłogę to dobrze znana terakota, tradycyjne cotto, a także klinkier. Coraz częściej rywalizuje z nimi gres techniczny osiągalny dzisiaj nie tylko w odcieniach beżu i szarości kojarzonych z posadzkami galerii handlowych i obiektów użyteczności publicznej.Stylowy wygląd nada podłodze błyszczący gres. Prawdziwy renesans przechodzi jednak gres porcelanowy, szczególnie o miłej i przyjaznej w dotyku powierzchni satynowej, a także gres szkliwiony.
Różnorodność płytek ceramicznych i gresu przyprawia o zawrót głowy. Jest ich tyle, że każdy, jak się zdaje, może się pokusić o zaprojektowanie w swoim domu całkowicie niepowtarzalnej podłogi. Zwykle do wykonania łazienki przywiązujemy sporą wagę. Jako najbardziej intymne pomieszczenie jest oznaczeniem indywidualnego gustu, a często także fantazji właścicieli. Tutaj możemy zaszaleć, wykorzystać swoją pomysłowość, zdecydować się na ulubiony styl czy odcień. Glazura, terakota, gres, płytki ceramiczne wszystkich formatów i odcieni, naprawdę mamy w czym szukać. Szukając kafelek na ściany i podłogi, pamiętajmy, że klimat łazienki stwarzają także meble, urządzenia sanitarne i baterie. Ściany i podłogę należy potraktować jak tło, neutralne, ściszone, dostosowane do tego, co pragniemy wyeksponować. Łazienka może być efektowna dzięki wykończeniu, nawet gdy jej wyposażenie jest standardowe. Najistotniejsze jest to, aby wybierając płytki, myśleć o całym pomieszczeniu. Dlatego warto zacząć od decyzji ogólnych.
W niedużych pomieszczeniach, jeśli podłoże pod terakotę jest równe i wypoziomowane, a wzór posadzki nie jest skomplikowany, płytki można układać samemu. W przeciwnym razie położenie posadzki lepiej zlecić glazurnikowi: przycinanie płytek i ich przyklejanie na dużej płaszczyźnie, jest bardzo pracochłonne i wymaga dużego doświadczenia. Jeśli użyto zwykłej zaprawy, trzeba poczekać dwa dni, a jeśli szybkoschnącej, kilka godzin. Od prawidłowego zrobienia spoin uzależnione jest, czy płytki będą mogły się swobodnie deformować. Cienkie płytki łazienkowe, grubości 8-15 mm, można też kłaść na zaprawę klejową, pod warunkiem że podłoże jest bardzo równe.
Do przyklejania płytek, jak i do ich cięcia, stosowane są określone narzędzia.
Płytki ceramiczne przytwierdza się do podłoża zaprawą klejową. Fugowanie można rozpocząć dopiero po jej wyschnięciu.
Klasa ścieralności. Im większa, tym bardziej glazura jest odporna na ścieranie. W łazience odpowiednia będzie II, w przedsionku, holu i kuchni, III lub IV klasa ścieralności i glazura. Parametr dopasowujemy ze względu na intensywność użytkowania podłogi. Jeśli w pomieszczeniu przemieszczamy się boso lub w kapciach, wystarczy I klasa ścieralności.
